- Jestem cudownym twórcą, którego moc przyciąga najwspanialszych życiowych partnerów, którzy mogą być zwierciadłami dla łatwego rozeznania moich słabości.
Jestem cudownym twórcą, który każdego dnia, w każdej sekundzie zanurzony w swoich myślach i uczuciach ma zdolność tworzenia nowego siebie z miłości do siebie.
Twój partner jest najdoskonalszy jakiego mogłaś(eś) wybrać dla siebie w danym momencie życia aby przez wspólne doświadczanie życia dopełniać się, wzrastać w rozwoju.
Ponieważ oboje realizując swoje życiowe plany jesteście „w drodze” weź odpowiedzialność za swoje szczęście, w związku aby mógł oglądać Ciebie radosną(ego), entuzjastyczną(ego), zakochaną(ego) w nim(niej) i w życiu.
Twój partner nie został „zaklepany” na całe życie. Postępuj tak aby ciągle zafascynowany Tobą, zaciekawiony i w każdym „tu i teraz” wybierał Cię na nowo.
Też mu to okazuj, drobne gesty, uśmiechy, zainteresowanie, przytulanie.
Mężczyzna – wspieranie w zakresie spraw wymagających zaangażowania fizycznej siły, kobieta w sferze „stwarzania klimatu”, itp. - Ponieważ Twój partner jest absolutnie wybrany przez Ciebie to z miłości do siebie traktuj go jak najważniejszego w swoim życiu. Niech to odczuwa przez cały czas trwania relacji. Z przyjaciółką rozmawiasz godzinami ciepłym, rozbawionym głosem? Zwróć uwagę na ton głosu jakim odzywasz się do partnera, zbywając go kilkoma słowami.
Przyglądnij się jak cierpliwie i ciepło mówisz do syna, jak swojego partnera zostawiasz na drugim planie. Jak dzieci, mamusia, przyjaciele dostają cudowną wersję Ciebie a co dostaje partner?
Miej w sobie uważność na swojego partnera, słysz słowa, które do Ciebie mówi (mimo, że możesz znać te teksty, bo słyszałaś wiele razy, reaguj na słowa z zaciekawieniem, zgodnie z zasadami dobrego wychowania podtrzymując komunikację. Zadbaj zawsze o ciepły klimat rozmowy. - Twój partner zasługuje na wyjątkowe traktowanie dlatego staraj się aby był pierwszą, najważniejszą osobą, z którą dzielisz się wspaniałymi pomysłami, nowymi przemyśleniami, sukcesami i drobnymi radościami (zobacz jakie kupiłam sobie super buty, skosztuj jaką ugotowałem zupę, pochwaliła mnie dyrektorka w pracy, …)
Traktuj go jak najlepszego przyjaciela przy rozwiązywaniu swoich trudnych spraw. To nic, że nie jest ekspertem, niech poczuje co powoduje, że masz w sobie smutek, niech współuczestniczy w nim. Poczuje się ważny i bliski.
Współistnienie w problemach buduje specyficzną bliskość. Staraj się być obecną w jego doświadczaniu życia. Pozwól mu być obecnym w Twoim przeżywaniu.
Nigdy nie ignoruj jego obecności na rzecz innych osób. Nie traktuj go jak śmietnik, do którego wrzucasz narzekania, obowiązki, swoje zmęczenie…
Nie mów „nie rozumiesz tego”, „szkoda gadać”, „nie znasz się na tym”, „nie Twoje zmartwienie”, „nie Twoja sprawa”, „nic tu po Tobie”. - Komunikacja w związku – harmonijne współistnienie to stała komunikacja, werbalna i niewerbalna z poziomu serca.
Naucz się rozmawiać o codziennych sprawach, sytuacjach, Waszych zachowaniach wchodząc w przestrzeń serca (patrząc sobie w oczy). Unikniesz wtedy na pewno pogardy, traktowania partnera z wyższością, krytycyzmu („jesteś nieudacznikiem”, „niczego dobrze nie robisz”, „nie można na Tobie polegać”).
Naucz się z poziomu serca traktować go na równi dawać mu uznanie dla jego wizji, jego potrzeb – współistniejecie na tych samych prawach do realizacji swoich życiowych planów.
Nie prowokuj i nie wymuszaj aby z miłości do Ciebie ciągle rezygnował ze swoich oczekiwań bo będzie stawał się powoli ofiarą i przestanie mieć odwagę upominać się o zauważenie, co w konsekwencji postawi Ciebie w odczuciu osamotnienia w odpowiedzialności za związek.
Wchodząc w przestrzeń serca nazywaj swoje emocje, nie zatrzymuj ich karząc partnera ciszą.
Serce rozpuszcza „ego”, które prowokuje wchodzenie w lekceważenie, pogardę i ignorancję w konsekwencji powodując oddalenie się i obojętność. - Współistnienie to współdecydowanie, okaż zaufanie do swojego partnera, jeżeli zajmuje przy Tobie ważne miejsce, z Twojego wyboru to będzie uważny(a) żeby nie ignorować go przy podejmowaniu wielu decyzji w codziennych sprawach: „co zjadłbyś dzisiaj na kolację?”, „jak chciałbyś spędzić weekend?”, „mam ochotę potańczyć, może pójdziemy na dyskotekę?”, w ważnych kwestiach „może pojechalibyśmy wybrać płytki do łazienki?”, „może pooglądalibyśmy auto w salonie?”
Jeżeli będziesz robić to sam(a) bez liczenia się ze zdaniem partnera nie zdziw się, że za chwilę nie będziecie współistnieć.
Uwzględniaj zdania partnera w sprawach dotyczących Waszych dzieci.
Nie tylko w kwestii wyboru szkoły ale w wielu drobiazgach codziennego życia. Dzieci muszą zauważać, że rodzice są tak samo ważni i że są równi. - Ponieważ Twój partner jest najważniejszą osobą w Twoim życiu, zawsze i w każdych okolicznościach zadbaj o jego imię odkąd zdecydowałaś(eś) o zajęciu przy nim ważnego miejsca ustaliłaś układ „my” a to zobowiązuje.
Nie wyrażaj się o nim źle do swojej mamy, dzieci, przyjaciółek. Nie kpij z niego (niej) i nie żartuj w towarzystwie na jego temat – to zdrada – energetycznie osłabia to Ciebie.
Nie akceptuj sytuacji aby ktoś w Twoim towarzystwie wyrażał się o Twoim partnerze źle – jeżeli w Twoim polu emocjonalnym panuje harmonia odnośnie do partnera to nigdy nikt w twoim towarzystwie tego nie sprowokuje. - Twoje życie z partnerem ma absolutny priorytet. Rodzice, dzieci, przyjaciele zawsze powinni w Twoim życiu być na dalszym planie.
- Miej wdzięczność do swojego partnera za to co od niego dostajesz, zauważaj wszystkie drobiazgi, tak jak w relacjach z innymi używaj słów „cieszę się”, „dziękuję, „proszę”, „przepraszam” , „pyszna ta herbata, którą zrobiłaś(eś)”, „cudowna była ta noc z Tobą”, „miło było zjeść z Tobą obiadek”, …
Nie zatrzymuj odruchu serca, mów gdy czujesz „kocham Cię”, „Cudownie, że Cię mam”, „przesyłaj serduszka”, uśmiechaj się w energii w ciągu dnia – matryca przekazuje informacje w tej samej chwili. - Bądź uważny(a) bo Twój partner tak jak ty „jest w drodze”. Ty jesteś w ciągłej zmianie i on też.
Miej stałe zaciekawienie co dzieje się w jego myślach, emocjach.
Pozwalaj sobie na odkrywanie swojego partnera ciągle od nowa. Rozmowa o potrzebach, marzeniach może prowokować ciągle na nowo fascynację sobą. - Wdzięczność za wspólne doświadczanie życia, powinna pojawiać się też w sytuacjach kryzysowych, gdzie poprzez brak uważności gubimy swoją bliskość.
Ponieważ odpowiedzialność za harmonijne współistnienie jest u obu partnerów taka sama dajmy sobie wzajemne uznanie i szacunek, uczciwie zamykając relację.
Tagi: